Meyve Risalesi (On Birinci Şua): Denizli Hapsi Meyveleri ve Gençliğin Ebedi Kurtuluşu

1943 yılında Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri ve yüz yirmiyi aşkın talebesi Denizli Ağır Ceza Hapsi'ne atıldığında; idam talebiyle yargılanırken, rutubetli ve karanlık koğuşlarda kaleme alınan On Birinci Şua (Meyve Risalesi), hapishaneyi bir medrese-i Yusufiyeye çeviren ve mahpusların imanını kurtaran bir hürriyet fermanıdır.

1. Denizli Hapsinin Yusufiye Medresesine Dönüşmesi

Bediüzzaman Hazretleri hapishaneye bir musibet yeri olarak bakmaz; orayı tıpkı Hz. Yusuf'un (a.s.) zindanı gibi bir ıslah ve irfan mektebine dönüştürür. Meyve Risalesi'nin telifiyle hapishanedeki en azılı katiller, kumarbazlar namaza başlamış; koğuşlar birer zikirhaneye inkılap etmiştir.

2. İkinci Mesele: İnsanın En Büyük Dairesi

Meyve Risalesi'nin İkinci Meselesi'nde iç içe daireler tasvir edilir: Kalp dairesi, aile dairesi, memleket dairesi ve kâinat dairesi... Daire büyüdükçe vazife küçülür; daire küçüldükçe vazife büyür. En küçük daire olan kalp dairesinde insanın en büyük davası olan imanını kurtarma vazifesi vardır. Dışarıdaki fani siyaset daireleriyle kafayı meşgul edip kendi kalp dairesini ihmal eden kimse iflas eder.

"Gençlik gidecek. Eğer daire-i meşruada gitmezse, hem dünyada hem âhirette gayet azaplı ve elemli bir zevale maruz kalır. Eğer terbiye-i İslamiye ile iffet ve namazla sarf edilirse; o gençlik ebedi bir gençliğe inkılab edecektir." — Şualar, On Birinci Şua (Meyve Risalesi)

3. Said Şaşmaz Hisar Kapısı Sohbetlerinden Notlar: 'Zindandan Zirveye'

Said Şaşmaz 'Meyve Risalesi' dersinde der ki: "Bediüzzaman Denizli'de idamla yargılanırken 'İdamdan korkmuyorum, ahirete inanmayanlar için hayatın kendisi idamdır' diyordu. Meyve Risalesi insana zindanda bile hür yaşamanın sırrını öğretir!"