Namaz: Kâinatın Fihristesi, Ruhun Teneffüsü ve Mirac-ı Mümin (9. ve 21. Söz)

İslam binasının temeli, imandan sonra en yüksek hakikat ve kâinatın yaradılış gayesini tek bir seccadede toplayan en câmi' ibadet namazdır. Çoğu insan namazı sadece yerine getirilmesi gereken şekli bir borç veya külfet gibi görürken; Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri'nin Dokuzuncu Söz ve Yirmi Birinci Söz'ü, namazın ruh için bir nefes, kalp için bir gıda ve müminin Rabbiyle günde beş defa buluştuğu şahsi bir Miraç olduğunu harika temsillerle ortaya koyar.

1. Yirmi Dört Altın Sermaye Temsili: Günde Bir Saat

Bediüzzaman Hazretleri Yirmi Birinci Söz'ün Birinci Makamı'nda insanın ömür sermayesini şöyle tasvir eder: Bir padişah bir adama her gün yirmi dört altın verse ve dese ki: 'Şu ilerideki bir köşkün tapusunu almak için bu altınlardan yalnız bir tek altını bilet parası yap, yirmi üç altını ise kendi maişetine harca.' O adam yirmi üç altını fani çarşılarda sarf edip, ebedi mülkün anahtarı olan tek bir altını vermese ne kadar akılsızlık ve iflas olur!

Günün yirmi dört saati Cenab-ı Hakk'ın bize emanet ettiği yirmi dört altındır. Beş vakit abdest ve namaza ayrılan toplam vakit ise yalnızca bir tek saattir. Geriye kalan yirmi üç saati dünya işlerine harcayıp, ebedi ahiretin tapusu olan bir tek saati namaza vermemek ne dehşetli bir gaflettir!

"Namaz kılanın diğer mubah dünyevî amelleri, güzel bir niyet ile ibadet hükmünü alır. Bu surette bütün sermaye-i ömrünü âhirete mal edebilir. Fani ömrünü bir cihette ibkā eder (ebedileştirir)." — Sözler, Dördüncü Söz

2. Namaz Neden Beş Vakte Tahsis Edilmiştir? (9. Söz Sırrı)

Dokuzuncu Söz, beş vakit namazın kâinat saatindeki kozmik inkılaplara nasıl ayna olduğunu beş nüktede açıklar:

• Sabah Vakti: Kâinatın yaratılışının ilk sabahına, insanın ana rahmine düştüğü ana ve bahar mevsimine benzer. Ruh yeni bir dirilişle 'Bismillâh' der.
• Öğle Vakti: Günün kemal noktası, insanın gençlik çağı ve yaz mevsimidir. Dünyanın telaşından sıyrılıp nefes alma vaktidir.
• İkindi Vakti: Güneşin guruba meyletmesi, insanın ihtiyarlığı ve hazan mevsimidir. Fani ömrün hızla tükendiğini ihtar eder.
• Akşam Vakti: Günün batışı, insanın vefatı ve kıyametin kopuşudur. Fani sevgilileri bırakıp Bâkî-i Hakikî'ye secde vaktidir.
• Yatsı Vakti: Gece karanlığının çöküşü, kabir ve berzah alemini hatırlatır. Ruh teheccüd ve miraç arzusuyla son tekmilini verir.

3. Namazda Huşû ve Zihnin Dağılması Meselesi

Pek çok mümin namaza durduğunda aklına dünya işlerinin, hesapların ve planların hücum etmesinden şikayet eder. Said Şaşmaz 'Namaz ve Huşû' dersinde şu tavsiyede bulunur: "Tekbir getirirken 'Allahu Ekber' (Allah en büyüktür) dediğinde dünyayı arkana at. Fatiha'yı okurken kâinat namına konuştuğunu bil. Aklın dağıldığında telaşlanma; aklını bir çocuk gibi tut, tekrar seccadeye oturt. Namazda verilen bu iç mücadele dahi huşûnun bir parçasıdır ve büyük sevaptır."